İş ararken mülakata girdiğinizde insan kaynaklarının size yönelttiği klasik bir soru vardır: “5 ya da 10 yıl sonra kendinizi nerede ve hangi mevkide görmek istiyorsunuz?” Bu sorunun amacı, bence, insanın hırsını ve hayallerini ölçmek içindir. Eğer siz isteksiz bir şekilde “Verdiğiniz konumda kalırım.” derseniz, bu sizin hayallerinizin ve hırsınızın olmadığını, yaptığınız işi herhangi bir insanın yapabileceğini gösterir. Eğer bu soruya “Özel işler yapacağım, şu konuma geleceğim.” derseniz, bu sizin hırslı bir insan olduğunuzu ve yaptığınız her işe özel bir şeyler katıp iş yerine faydalı olacağınızı gösterir.

Şimdi bazı arkadaşlar gülümseyerek “Hayırdır, niye böyle başladın? İş mi arıyorsun?” diyecekler. Aslında ben iş arayışından hiç vazgeçmem. Yeni işlerde kendimi hep geliştirmeye çalışırım. Mesela bu soru bana sorulsa, “5 ya da 10 yıl sonra kendimi ulusal yayın yapan bir gazetede yazar ve yönetici, aynı zamanda 3. kitabını çıkarmış, 4. kitabını hazırlayan ve kitaplarının konuları filmlere, dizilere konu olmuş bir yazar olarak görüyorum.” diye cevaplardım.

Vay be, adama bak, hedeflediği ve kendini gördüğü yerler ne kadar büyük. Ama “Bunları yapamaz.” demeyin. Yapacağım ve yıllar sonra bu yazıyı arşivden çıkartıp tekrar yayınlayacağım. “Gördünüz mü, başardım.” diyeceğim. Peki, aynı soruyu ben size sorsam nasıl cevap verirsiniz? Bazılarınız gülümsüyorsunuz ve “Biz senin kadar deli değiliz.” diyorsunuz, biliyorum. Bazılarınız da “Aman Onur, memleketin halini görüyorsun, bu kadar sıkıntı yaşarken biz nasıl bir şeyler yapalım?” diyor.

Aslında bunları fark edip yazmamın nedeni, önceki gün ismi “Sır: Hayal Etmekten Korkma” olan bir film izledim. Filmde olumlu düşünmeyi seven bir mucit profesör ile olumlu düşünmekten korkan, 3 çocuğu olan bir kadın vardı. Profesör, başına ne gelirse gelsin, karşısına ne kadar zorluk çıkarsa çıksın, hep olumlu düşünüyordu. Her şeyin üstesinden geliyordu. Kadının ise olumsuzluklar peşini bırakmıyordu, çünkü olumlu şeyleri bile düşünerek olumsuzluğa çeviriyordu.

Bu ikisi karşılaştılar. Kadının çocukları, profesöre “Sen niye bu kadar olumlu düşünüyorsun ve başına niye hep olumlu şeyler geliyor?” dediler. Profesör gülümsedi. Buzdolabının üzerinden bir magnet aldı. Çocuklara sordu: “Bu elimdeki ne?” Çocuklar hemen “Üstünde bisiklet resmi olan bir magnet.” dediler. Profesör, “Doğru ama onu sormamıştım.” deyip magnetin arkasını çevirdi. Mıknatısı göstererek masanın üstündeki küçük iğneye yaklaştırdı. Tabii mıknatıs iğneyi kendine çekti.

Sonra çocuklara, “Bakın, bizim düşüncelerimiz bu mıknatıs gibidir. Enerji yayar ve olumlu ya da olumsuz şeyleri çeker. Siz ne kadar olumlu düşünürseniz, o kadar olumlu şeyi çekersiniz. Olumsuz düşünürseniz de olumsuzluğu çekersiniz. Aslında benim yapmaya çalıştığım da bu.” dedi. Bu konuşma bitti. Kaldığı oteldeki resepsiyon görevlisi kız, avukatlık sınavlarına hazırlanıyordu. Profesör, onu kitaplarla çalışırken gördü. Avukat olmak istediğini öğrendi ve kıza “Sen kendini avukat olmuş şekilde düşünebiliyor musun?” diye sordu. Kız gülümsedi, gözlerini kapattı. “Evet, düşünebiliyorum.” dedi. Profesör gülümsedi. “Düşünmekten vazgeçme.” dedi.

Burada filmi kesiyorum, merak eden izlesin. Filmde anlatılan ne kadar doğru bir şey! Hepimiz olumsuz ve karamsar düşünceye o kadar yatkınız ki hep olumsuzlukları çağırıyoruz. Olumlu bir şey olunca şüpheleniyoruz. Atasözümüz bile var: “Çok gülme, ağlarsın.” diye. Aslında gülmekten bile korkan bir toplumuz. Bu da bizim en büyük hatamız.

Olumsuz düşünce olayından da en çok etkilenen kesim, engellenen insanlardır. Çünkü etrafındaki insanların çoğu olumsuzdur. “Sen yapamazsın.” derler, “Sen beceremezsin.” derler. Bir süre sonra da engellenen kişi olumsuz düşüncelere kapılıp yapabileceği işleri bile yapamaz hale gelir. Bunun engelli bir bireye yaklaşırken “Sen bunu yapabilirsin, sen başarabilirsin.” demelisiniz. Hatta onun o işi yaptığını ve başarılı olduğunu hayal etmesini sağlayabilirsiniz. İnanın, olumlu düşüncelerle başlanan bir işe hiçbir engel dayanmaz…

Yazan: Onur Ustaoğlu – Seslendiren: Meryem Coşkunca – Bolçi’nin katkılarıyla. Bolu Olay Gündem Gazetesi Konuşan Yazılar…

The post DÜŞÜNCELERİN SIRRI ! appeared first on Onur Ustaoğlu Proje ve Eğlence Merkezi.

Ünlü müzisyen Enrico Caruso’nun ilk musiki hocası, ona şunları söyleyerek ders vermeyi reddetmişti: “Senin sesin, pencere kenarından giren rüzgarın ıslık çalmasına benziyor.” Ancak o, sonradan İtalya’nın en büyük tenorlarından biri haline geldi.

Ünlü Fransız yazar Émile Zola, Sorbonne Üniversitesi’nin dil ve edebiyat sınavını geçemedi. Daha sonra Marsilya Üniversitesi’ne girmeye çalıştı, ancak yazılı sınavdan iyi bir sonuç alamadığı için sözlü sınava giremedi.

Ünlü İngiliz yazar G.K. Chesterton, çocukluğunda sevimli olmayan, şişman bir çocuktu ve 8 yaşına kadar okumayı öğrenemedi.

Napoleon’u Waterloo’da mağlup eden ünlü İngiliz komutanı Arthur Wellesley, öylesine tembel bir öğrenciydi ki, annesi onu ünlü Eton Koleji’nden almak zorunda kaldı.

Şimdi, eminim birçoğunuz bu hikayelerin neyle ilgili olduğunu düşünüyorsunuz. Ancak, bu hikayeleri incelediğinizde, önce başarısız olan insanların sonradan büyük başarılara imza attığını görürsünüz. Ayrıca, şu anki ünlü ve başarılı kişilerin hayatlarını incelediğinizde, birçoğunun benzer zorluklarla karşılaştığını ve sonunda vazgeçmeden çalışarak kendilerini geliştirdiklerini görebilirsiniz.

Evet, hayatta hedeflerden ve başarıdan vazgeçmemek, başarısızlığı olumlu bir enerjiye dönüştürmek çok önemlidir. Maalesef, son yıllarda gözlemlediğim kadarıyla, özellikle ülkemizde en küçük bir başarısızlık veya olumsuzlukla birçok insanın hedeflerinden vazgeçtiğini üzülerek görüyorum. Bence, hedeflerden vazgeçmek, hayatta yapabileceğiniz en büyük hatalardan biridir.

Bir futbolcu bir maçta rakip kaleye gol atmaya çalışırken onlarca şut çeker, bazen sadece 1 veya 2 şut gol olur. Golcü dediğimiz futbolcular, attıkları şutlar kaleye girmeyince topa vurmaktan vazgeçerler mi? Tabii ki hayır. İşte tam da bu yüzden hayatın her alanında başarılı olmak istiyorsak, hedeflerden vazgeçmemeli, olumsuzlukları olumluya çevirmeli ve hedefimize ulaşmak için çalışmalıyız.

Bu “hemen vazgeçme” durumu, maalesef engellenmiş veya özel gereksinimli bireylerde de mevcuttur. En küçük bir olumsuz olayda, birçok engellenmiş birey hedeflerinden vazgeçer. Bu, çevrelerindeki insanların rolünün de bir parçasıdır. Örneğin, biri yürürken düştüğünde, tek başına ayağa kalkıp yürümekten zaten çekiniyordur ve yanındaki insanlar sürekli olarak “Düşersin, dikkat et” derse, yürümekten vazgeçebilir. Oysa doğanın en temel kuralıdır düşmek ve kalkmak, yani hayatta düşmeyi de bileceksin, düştüğün yerden kalkıp hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam etmeyi de bileceksin. Eğer olumsuzluklardan ve korkulardan kaçınırsanız, yapabileceğiniz işleri de yapamazsınız. Unutmayın, başarılarınızdan vazgeçmek iyi bir şey değildir.

Örneğin, ben hiç okula gitmedim, ancak kendi kendimi geliştirerek bu yazıları yazıyorum. Hatta bildiğiniz gibi, bir kitap bile yayınladım. Birçok arkadaşım, bana “Onur, çok kararlısın, yapmak istediğin şeylerden asla vazgeçmiyorsun” der. Kim ne derse desin, kendime güvenerek zor olan bir işi bile başarabileceğime inandığımı ve etrafımdaki insanları da inandırdığımı söylerler. Bu, olumsuzlukları olumluya çevirme yeteneği ile ilgilidir. Denemekten ve kendimi geliştirmekten asla vazgeçmemek gerektiğini anlatır. İşte bu yüzden, hedeflerime er geç ulaşırım. Eğer bu kadar kararlı ve özgüvenli biri olmasaydım, şu anda bu yazıları yazmayı bırakın, yataktan bile kalkamazdım.

İşte tam da bu nedenle, engellenmiş arkadaşlarıma ve onların yanındaki insanlara sesleniyorum. Hayatta olumsuzluklar ve zorluklar olabilir, başarısızlıklar yaşayabilirsiniz. Ancak, olumlu düşünmeye çalışın, karamsar olmayın ve yapacaklarınızdan asla vazgeçmeyin. Unutmayın, bir boksör, yumruk yediğinde yere düşer, ama yenilmezlik, yerden kalkmayı reddetmediği sürece sürer. Eğer kendimize ve yapacaklarımıza inanır ve vazgeçmezsek, her şeyi başarabiliriz…

Yazan: Onur Ustaoğlu – Seslendiren: Özge Nur Dilber –Bolçi’nin Katkılarıyla Bolu Olay Gündem Gazetesi Konuşan Yazılar…

The post ZAFERLERİNİZDEN VAZGEÇMEYİN ! appeared first on Onur Ustaoğlu Proje ve Eğlence Merkezi.

Bu yazıyı bilişimci kimliğimle yazdığımı baştan belirtmek istiyorum. Şimdi, bilmeyenler şunu sorabilir: “Onur, ne bilişimcisi?” Size anlatayım, kendimi internet, bilgisayar teknolojileri ve yazılımları konusunda geliştirmiş ve hala geliştirmeye çalışan biri olarak tanımlayabilirim. Yani bilgisayarı, interneti ve elektronik cihazları oldukça iyi kullanırım. Hatta bir bilgisayarı sıfırdan parçalarını bir araya getirerek kurmuşluğum da vardır.

Şöyle bir düşününce kendimi geliştirme sürecinde okula gitmediğim için en çok internetten yararlandığımı hissediyorum. Çünkü internet olmasaydı, web sayfası tasarımı konusunda deneyim kazanamazdım, yazılımlar hakkında bilgi edinemeyebilirdim. En önemlisi, bu kadar değerli arkadaşlara sahip olamayabilirdim. Yani internet, benim için inanılmaz bir bilgi kaynağı ve kişisel gelişim üniversitesidir.

Tüm bunların ışığında, günümüzde internet ve bilgisayar dünyasına baktığımda maalesef ülkemizin durumunun iyi olmadığını söyleyebilirim. Neden mi böyle diyorum? Bakın, bir kere günümüzde ülkemizde internet fiyatları ve bilgisayar, tablet ve telefon gibi elektronik cihaz fiyatları oldukça artmış durumda. Ülkemizde dünyanın en pahalı ve en yavaş internet ağlarından birini kullanıyoruz.

Teknolojide buçuklu rakamlar olmaz, 4.0G veya 5.0G gibi olmalı. yani 4.5G diye bir şey olmamalı. Ancak biz yıllardır nedense 4.5G hızında internet kullanıyoruz diyoruz, aslında o kadar hızlı değiliz. Altyapı olarak da yeterince iyi durumda değiliz, bunu da doğal afetlerde görüyoruz. Şimdi bunları niye anlattığıma gelince, dedim ya, ben hiç okula gitmeden evde internet, televizyon ve radyo gibi iletişim araçlarını kullanarak kendimi geliştirmiş biriyim. Ama size şunu söylemeliyim, şimdi olsa kendimi bu kadar geliştirebileceğime inanmıyorum. Bakın, internet ücreti bir yana, basit bir web sitesi alan adı ve hosting ücreti neredeyse 1000 TL olmuş durumda. Bilgisayar ve diğer gereksinimleri saymıyorum bile. Maddi şartlar böyleyken kendimizi nasıl geliştirebiliriz? Yani, 15 yıl önce ben web sitesi için 35 TL ödediğimi hatırlıyorum. 35 TL nerede, 1000 TL nerede?

Ayrıca, internet günümüzde hava gibi su gibi bir ihtiyaç haline geldi. Bunu pandemi günlerinde gördük ve yaşadık. Şimdi öğrencilere indirimli telefon ve 10 GB internet verileceği söyleniyor. Bu iyi bir gelişme, ancak öğrenci olan bir insana 10 GB internet yeter mi? Tabii ki yetmez, çünkü adı üstünde öğrenci, bir şeyleri araştırıp öğrenmek için gerekirse video izleyecek, gerekirse film izleyecek. Durum böyle olunca, ortalama 120 dakikalık 5 film izlese 10 GB biter.

Aynı şey, benim gibi engellenen insanlar için de geçerli. Örneğin, internetim olursa, bankaya gitmeden banka işlerimi halledebilirim. Yemek siparişi verip karnımı doyurabilirim. Sinemaya gidemesem bile evde film izleyebilirim. İş yerine gitmeden çalışabilirim. Okula gitmeden kendimi geliştirebilirim. Yani, sözün kısası, internetim, bilgisayarım ve telefonum yanımda olduğunda, engellenen biri değilim, inanın sizden bile daha özgür hissediyorum kendimi. Dünyayı parmaklarımın ucunda çevirebiliyorum.

Bu internet konusu, engellenen bireyler için çok önemli ve ben tahmin ediyorum ki maddi sıkıntılardan dolayı internete ulaşıp kendini ve yeteneklerini geliştiremeyen engellenen bireyler var. Bizim önceliğimiz böyle insanları kazanmak olmalı, bu yüzden internetin her şeyini daha erişilebilir hale getirmeliyiz. Hatta internete ulaşımı bir insan hakkı olarak görmeliyiz.

Arkadaşlar, gelecek, internet denilen dijital dünyada şekillenecek ve inanın o dünyada engel denilen şey sadece düşüncelerde olacak. Eğer biz bu anlatmaya çalıştığım şeyleri yapabilirsek, bu dijital dünyada özgür düşüncelerle yer alırız ve emin olun, şu anda yaşadığımız birçok sorunu yaşamayız.

Yazan: Onur Ustaoğlu – Seslendiren: Özge Nur Dilber – Bolçi’nin Katkılarıyla. Bolu Olay Gündem Gazetesi Konuşan Yazılar…

The post BU DÜNYADA ENGEL YOK ! appeared first on Onur Ustaoğlu Proje ve Eğlence Merkezi.