Bir bahçe düşünün… Yemyeşil çimenlerin arasından rengârenk çiçeklerin çıktığı, çeşit çeşit meyve ağaçlarının boy gösterdiği, bu ağaçların dallarında türlü kuşların cıvıldadığı bir bahçe… Gözünüzün önüne geldi mi?

Şimdi bazı arkadaşlar, “Ah, keşke o bahçede olsak!” diyordur ve benim yazıya neden böyle başladığımı merak ediyordur.

Açıklayacağım, ama önce size bir soru sormak istiyorum. Bu bahçe size neden bu kadar çekici geldi? Bir düşünün… Eğer her şey aynı renk ve aynı biçimde olsaydı, kuşlar bile aynı melodide ötseydi, yine “Ah, keşke o bahçede olsak!” der miydiniz? Bence demezsiniz. Çünkü bu bahçeyi güzel ve özel yapan şey, farklılıklardır. Zaten doğal yaşamı incelediğinizde hiçbir şeyin birebir aynı olmadığını görürsünüz.

Doğada bile çeşitlilik ve farklılık bu kadar değerliyken biz insanlar neden tek tip olmaya çalışıyoruz? Neden farklılıklarımızın değerini ve önemini bilmiyoruz? Neden mi bunları söylüyorum? Biraz önce televizyon haberlerinde ve ulusal yayın yapan haber sitelerinde karşılaştığım bir haber beni bunları düşünmeye itti. Şimdi izin verirseniz haberi özetleyerek paylaşmak istiyorum.

“Yükseköğretim Kurumları Sınavı’nda (YKS), disleksi, dikkat eksikliği ve hiperaktivite gibi nöroçeşitli bireylere sağlanan ek süre, okutman ve kodlayıcı desteğinin kaldırılması kararı alındı. Bu karar, eğitimde fırsat eşitliğini zedeleyerek nöroçeşitli bireylerin üniversiteye giriş imkanlarını sınırlandırıyor ve sosyal izolasyon riskini artırıyor. Ayrıca, birçok yasal düzenleme ve uluslararası sözleşmeye aykırı olduğu belirtiliyor. Eğitimde ayrımcılığın önlenmesi ve kapsayıcı bir sistem için bu kararın geri alınması gerektiği vurgulanıyor.”

Haberde bahsedilen “nöroçeşitlilik” kavramı bazılarına yabancı gelebilir, bu yüzden biraz daha açmak istiyorum.

Nöroçeşitlilik, insanların beyninin farklı şekillerde çalıştığını kabul eden bir kavramdır. Öğrenme, düşünme ve bilgi işleme gibi alanlardaki bireysel farklılıkları ifade eder. Örneğin, disleksi, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu otizm spektrum bozukluğu ve benzeri durumlar nöroçeşitliliğin bir parçasıdır.

Nöroçeşitlilik, bu farklılıkların bir eksiklik değil, insan çeşitliliğinin doğal bir parçası olduğunu vurgular. Tıpkı herkesin fiziksel özelliklerinin farklı olması gibi, düşünce ve öğrenme şekilleri de farklıdır. Bu anlayış, bireylere destek sağlayarak, onların potansiyellerini en iyi şekilde ortaya koymalarını hedefler.

Haberin özetini ve nöroçeşitlilik kavramını okudunuz. Şimdi, okuduğunu anlama güçlüğü çeken, disleksi, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu ya da otizm spektrum bozukluğu olan bireylerin Yükseköğretim Kurumları Sınavı’nda ek süre, okutman ve kodlayıcı gibi destekler, bu bireylerin potansiyellerini ortaya koyabilmeleri için bir ayrıcalık değil, bir gereklilik. Eğer herkesin aynı şartlarda yarıştığı söyleniyorsa, o zaman herkesin ihtiyacına uygun destek alarak yarışması gerekir. Aksi halde, bazı öğrencilere “Koş ama ayakların bağlı” demek gibi bir şey olur ki bu da eşitlik değil, adaletsizliktir.

Bakın sevgili yetkililer, sizlerin görevi, bireylerin önündeki engelleri kaldırarak herkese eşit fırsatlar sunmaktır. Yani işiniz engel koymak değil! Bir süredir gerçekten böyle haberleri gördükçe anlamakta güçlük çekiyorum. Bu uygulamaları kaldırmakla ne kazanacağız? Şimdi böyle sorunca “Tasarruf tedbirleri” diyebilirsiniz, ancak eğitimden ve insan haklarından tasarruf olmaz!

Biz eğitim sisteminin içeriğini zenginleştirmeye çalışacağımıza, insanları tek tip kabul ederek böyle işlerle uğraşıyoruz. Şunu anlamamız gerekiyor: Başta verdiğim bahçe örneğinde olduğu gibi, farklılıklarımız aslında bizim zenginliğimiz ve güzelliğimizdir. İşte bu gerçeğin farkında olup, tek tip insan yetiştirme anlayışını bir kenara bırakmalıyız. İnsanları ayırmadan, eğitim sisteminin içeriğini zenginleştirmeye odaklanmalıyız.

Eğer bunu başarabilirsek, gelecekte daha mutlu insanların olduğu, daha özgür ve daha engelsiz bir ülkede yaşayabiliriz…

Yazan Onur Ustaoğlu – Seslendiren – Fatma Gül Demir – Bolçi’nin Katkılarıyla, Bolu Olay Gündem Gazetesi Konuşan Yazılar…

The post Eşit Yarış, Adil Şartlar ! appeared first on Onur Ustaoğlu Proje ve Eğlence Merkezi.

Bu yazıyı takip edenler benim sinema filmlerine olan ilgimi bilirler. Özellikle biyografi denilen gerçek hayat hikayelerinin anlatıldığı filmleri ve kitapları çok severim. Boş vakitlerimde bu tür filmler izleyip kitaplar okumayı tercih ederim. Bazı filmleri de tekrar tekrar izlerim, çünkü tekrarlarda bile küçük ayrıntılardan bir şeyler yakalarım.

Geçtiğimiz günlerde, serebral palsi yani “beyin Felci” tanısı almış, konuşamayan ve yürüyemeyen, sadece sol ayağını düzgün kullanabilen bir adamın hayat hikayesini anlatan “Sol Ayağım” isimli filmi tekrar izledim. Yine küçük bir ayrıntıdan yola çıkarak bir araştırma yaptım. Filmdeki özel gereksinimli adam, çocukluktan gençliğe geçtiği sırada genç ve güzel bir psikologla tanışır. Psikolog, ona konuşma terapisi vermeye başlar. Başlarda bu çalışmayı reddetse de, psikolog çocuğun yanına gide gele, ona kendini sevdirir ve sadece konuşma terapisiyle kalmaz. Kendini sevdirdikten sonra çocuğun ilgisini kazandıktan sonra, çocuğun yeteneklerini de ortaya çıkarmaya başlar. Yani, çocuk, o kızın beğenisini kazanmak için yapması zor şeyleri bile yapar.

Lafı fazla uzatmayayım, isteyenler filmi izleyebilir. Şimdi burada ne yakaladın, Onur, diyeceksiniz. Hemen açıklayayım. Sizce psikolog erkek olsaydı, çocuğa bu kadar yararlı olur muydu? Onun istemediği bir şeyi bu kadar kolay yaptırıp, çocuğun hayatındaki dönüm noktası olabilir miydi? Tamam öğretmenliğin ve eğitimci olmanın olmazsa olmazı sevgi bilgi ve sabırdır. Ancak bazı durumlarda başka faktörler devreye girebilir Bence Psikoloğun, özel gereksinimli bir çocuğa, hatta bir gence, bunları yaptırabilmesinin en önemli sebebi kadın olması.

Farkındayım, burada bıçak sırtı bir konuyu anlatmaya çalışacağım ve çokta dikkatli olmam gerek bunun içinde bir haftadır konuyla ilgili bilgi topluyor ve hazırlık yapıyorum sahada çalışanlarla birebir sohbetler ve fikir alışverişleri yapıyorum yani dersimi iyi çalıştım diyebilirim neyse anlatmaya devam edeyim.  Filmi izleyince, aklıma ergenlik ve okul çağındaki özel gereksinimli çocukların o dönemdeki karşı cinslere ilgileri ve enerjileri bu şekilde kullanılamaz mı sorusu geldi. Araştırmaya başladım.

Konuyu araştırırken, bir arkadaşım sayesinde Oidipus kompleksi adı verilen Sigmund Freud’un kurucusu olduğu bu psikanalitik teoriye göre, çocuğun karşı cins ebeveyni sahiplenme ve kendi cinsinden ebeveyni saf dışı etme duygularını içeren bir araştırma olduğunu öğrendim. Bu bilgi tam istediğim araştırma olmasa da bana fikir verdi ve araştırmaya devam ettim. Tanıdığım öğretmenlere ve psikologlara sordum, öğretmenin veya eğitimcinin karşı cins olması öğrencinin dikkatini ve ilgisini artırır mı diye. Bazı arkadaşlarım bunu kişisel bir tercih olarak değerlendirdi. Ancak çoğu, evet, bu durumun dikkati arttıran bir faktör olduğunu belirtti. Bu düşünce üzerine eğitimde alternatif bir strateji olarak kullanılabileceğini düşündüm ve bunu paylaştım. Bazıları bu fikri çok olumlu buldu ve çocukların enerjilerini böyle kullanmanın iyi bir fikir olduğunu söylediler.

Sonunda her şeyi bilen yapay zekaya sordum. “Sen bu konuda ne düşünüyorsun?” diye. “Eğitimde karşı cinsten bir şeyler öğrenmenin daha kolay olduğunu gösteren araştırmalar var, ancak bu araştırmalar özel gereksinimli çocukların üzerinde yapılmış araştırmalar değil” dedi. Bende ekran başında hafifçe gülümsedim. Olsun, bana bu kadarı da yeter dedim.

Şimdi öncelikle, benim bir bilim insanı, doktor veya öğretmen olmadığımı unutmayın. Sadece araştırmayı seven meraklı bir gazetecim. Bu konuyu fark ettim ve araştırma gereği hissettim. Belki de size anlattıklarım çok saçma gelebilir. Hatta bir kesim, anlattıklarımı olumsuzda algılayabilir. Ancak bu riskleri alarak bu konuyu işlemem gerektiğini düşünüyorum ve buradan bilim insanlarına tez konusu arayan öğrencilere seslenmek istiyorum.

Bakın, her ne kadar suistimale çok açık bir konu olsa da özel gereksinimli çocuklarla ilgili bu konuda çalışmalar yapın ve eğer özel gereksinimli ve çeşitli nedenlerle engellenen çocukların eğitiminde herhangi bir suistimale izin vermeyecek şekilde karşı cins faktörü öğrenmeyi kolaylaştırıyorsa, bunun araştırılıp alternatif bir strateji olarak göz önüne alınması gerekir. Çünkü öğrenme güçlüğü çeken dikkatini toparlayamayan okulu ve eğitimi sevmeyen birçok arkadaşımız var bu onlar için alternatif bir strateji olabilir. Şimdi söylediklerim ayrıntı gibi gözükebilir ama hayatın ayrıntılarda saklı olduğunu göz önüne alırsak, aslında anlatmaya çalıştığım şeyin çok önemli bir şey olduğunu görürsünüz.

Yazan: Onur Ustaoğlu – Seslendiren: Meryem Coşkunca – Bolçi’nin Katkılarıyla Bolu Olay Gündem Gazetesi Konuşan Yazılar…

The post ALTERNATİF BİR STRATEJİ OLABİLİR ! appeared first on Onur Ustaoğlu Proje ve Eğlence Merkezi.